LONELY : 好像在这个世界只有我自己一个人。

วันนี้วันอาทิตย์ที่ 17 สิงหาคม 2551

วันที่ 12 สิงหา เป็นวันแม่

แอบรู้สึกผิดเล็กน้อยที่เห็นการ์ดที่พี่หงษ์ส่งมาให้แม่

แต่...เราไม่ได้ทำไรให้แม่เลยย

 

ถัดจากนั้นอีก 3 วัน

วันที่ 15 สิงหาคม เป็นวันเกิดปิ๊ก

เราก็แอบรู้สึกผิด นอกจากจะไม่ได้ให้อะไรแล้ว ยังลืมอีกต่างหาก

เพิ่งจะนึกได้ตอนที่เพื่อนๆอวยพรวันเกิดตอนเช้าที่โรงเรียน

จิงๆ...ขี้เกียจอัพบล็อกมากมาย

เพราะวันนี้มีโครงการ จะต้องตัดไม้ขนาดเท่าเหรียญ 10 เป็นจำนวน 50อัน

อ๊ากกกกกกกกกก จะเสดมั้ยตู

บล็อกนี้นั่งทำตั้งแต่ ตีห้าครึ่ง

เพิ่งจะเสดตอนนี้นี่แหละ

 

 

...

 

...

 

 

วันนี้ตื่นมา ตีสองครึ่ง ลงมานั่งปั่นรายงานอาจารย์รจนา

ทำเรื่องย่อเสด สักตี 5 ออนเอ็ม

เหนหน้าต่างสุเด้งขึ้นมา ก็เลยตามไปดู

อ่านบล็อกสุ แล้วมันซึ้งว่ะ

 

 

...

 

 

เข้าเรื่องๆๆ

วันเกิดปิ๊ก

Happy Birthday นะปิ๊ก

ขอให้...มีความสุขมากๆ ฮ่าๆๆ

 

 

หยกยังไม่รู้จะให้อะไรปิ๊กดีเลย ซีดีเอสเจ เท่าที่ความจำหยกจำได้ปิ๊กน่าจะจ่ายตังแล้วนะ

แต่ก็ช่างมันเถอะ

 

..

 

 

สำหรับหยกนะ ปิ๊กเป็นเพื่อนที่หยกแคร์มากเลยอะ ถามสุดูได้

แต่เพราะปิ๊กไม่ค่อยพูด หยกก็เลยไม่ค่อยจะรู้ว่าปิ๊กคิดอะไรอยู่

เหมือนที่สุดบอก...กลัวว่าปิ๊กจะน้อยใจอะไรอยู่รึเปล่า

เหมือนที่ปิ๊กบอก...ดูเหมือนหยกกับสุจะสนิทกันมากกว่าสนิทกับปิ๊ก

แต่จริงๆมันไม่ใช่หรอก จริงๆแล้วพวกเราสนิทกัน

ไฮ่โซเดสมี 10 คน

สำหรับหยกที่ไม่เคยมีเพื่อนกลุ่มใหญ่ขนาดนี้

หยกรู้สึกว่ามันเป็นกลุ่มที่ใหญ่มาก

แรกๆ อยู่กันเยอะๆ หยกบอกใครต่อใครว่า ดีออกมีเพื่อนเยอะๆ สนุกดี

แต่ยิ่งอยู่ๆไป หยกยิ่งรู้สึกว่า หยกอาจไม่ได้ต้องการเพื่อนเยอะขนาดนี้

แต่หยกอยากมีเพื่อนที่เป็นเพื่อนสนิทจริงๆ

เคยมีอยู่ช่วงนึง หยกรู้สึกเหมือนหยกอยู่คนเดียวอะ

ไม่มีเพื่อนที่เราจะคุยได้ทุกเรื่อง แบบบางทีหยกก็รู้ตัวว่าพูดมาก

แล้วปิ๊กไม่ค่อยพูด หยกก็กลัวว่าพูดมากไป ปิ๊กจะรำคาญรึเปล่า

กับสุ หยกยังกลัวเลยว่าบางทีอาจจะรำคาญที่หยกพูด

แต่ถ้าอยากให้แก้นิสัยนี้ก็ต้องทนกันอีกหน่อย 55+ เพราะแก้ยาก

พูดมากมาตั้งแต่เด็ก - -

 

 

..

 

..

 

 

หยกว่า สำหรับหยกตอนนี้

ปิ๊ก กับ สุ เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดเลยอะ

เฮ้ออ.. ไม่รุจาพิมไรแล้วอะ

จิงๆตอนตี 5 มันคิดได้เยอะกว่านี้นะ

แล้วนั่งแต่งรูปนานจัด ลืมหมด

เบื่อตัวเองว่ะ...จะขี้ลืมไปถึงไหน

 

 

..

 

..

 

 

เอาเป็นว่า สรุปก็คือ

อยากให้ปิ๊กมีความสุขมากๆ

อยากให้ปิ๊กมีเรื่องอะไรในใจ ก็บอกเราด้วย

ออๆๆๆๆ รุแล้วๆ

หยกเห็นด้วยกับสุที่ว่า ปิ๊กเหมือนเด็ก

มากกกกกกกกกกกกกกอะ

ถึงปิ๊กจะปฏิเสธก็เถอะ โฮะๆๆ

แล้วก็ขอให้ปิ๊กคิดอะไรก็ได้อย่างงั้น

As man think, he is.

คนจะพัฒนาการไปตามความคิดของเขา

เกี่ยวมั้ย??

แต่ถ้าปิ๊กคิดแล้วมันไม่ได้อย่างงั้นจิงๆ

บอกหยก..ถ้าหยกช่วยได้จะช่วย

ถ้าช่วยไม่ได้ อย่างน้อย ก็รับฟังได้

จิงปะ..?

สุดท้าย อยากให้เราสามคนเป็นเพื่อนกัน ตลอดกาล

 

 

^___^

 

 

PS.

*หยกไปตัดแว่นมาแล้ววว*

*หยกกะลังจะไปหาหมอรักษาเส้นเสียง*

*สุดท้ายๆ อ่านแล้วงงมั้ย คนเขียนยังงงเลย เฮ้อออ (พิมวกไปวนมา..งงคับบบบบ)*